അങ്ങനെയിരിക്കെ അയാള് ചന്തയില് പോയപ്പോള് അവിടെ ഒരാള് താറാവിനെ വില്ക്കുന്നതു കണ്ടു. മുട്ട വിറ്റാല് കുറച്ചു പൈസ ഉണ്ടാക്കാമെല്ലോ എന്നു ചിന്തിച്ച അയാള് കുറച്ചു പൈസ കൊടുത്ത് താറാവിനെ വാങ്ങി.
വീട്ടില് എല്ലാവര്ക്കും വളരെ സന്തോഷമായി. അവര് ആ താറാവിന് നന്നായി തീറ്റകൊടുത്ത് വളര്ത്തി. അങ്ങനെയിരിക്കെ ആ സുദിനം വന്നെത്തി.. ആ താറാവ് ആദ്യമുട്ടയിട്ടു... മുട്ടയെടുക്കാനായി ചെന്ന ദാമുവിന്റെ ഭാര്യ ഞെട്ടി... അതൊരു സാധാരണ മുട്ടയായിരുന്നില്ല ... സ്വര്ണ്ണമുട്ട്... അവള് അത്ഭുതത്തോടെ ദാമുവിനെ വിളിച്ചു... അയാള് ഓടിവന്നു..അതെ ഇതു സ്വര്ണ്ണം തന്നെ.. അയാള് സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി..
നഗരത്തിലെ ഒരു കടയില് അയാള് അതു കൊണ്ടുപോയി വിറ്റ് ആവശ്യത്തിന് സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങി... അങ്ങനെ അവര് ആര്ഭാടപൂര്ണ്ണമായ ഒരു ജീവിതത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ താറാവ് വീണ്ടും മുട്ടയിട്ടു...അതെ!! അതും സ്വര്ണ്ണം തന്നെ... അവര് അതും കടയിലെത്തിച്ച് വിറ്റു. അങ്ങനെ അവര്ക്ക് കുറേ കാശുകിട്ടി.
അപ്പോളാണ് ദാമുവിന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു ബുദ്ധി തോന്നിയത്.. ഈ താറാവിന്റെ ഉള്ളില് എത്രയോ മുട്ടകള് കാണും.. അതല്ലേ ഇതെപ്പോളും സ്വര്ണ്ണം തന്നെ ഇടുന്നത്... നമുക്ക് ഈ താറാവിനെ കൊന്ന് ആ സ്വര്ണ്ണം മുഴുവന് എടുത്താല് വലിയ വീടൊക്കെ വെച്ച് നഗരത്തില് ചെന്ന് താമസിക്കാമെല്ലോ..
ഇതു കേട്ടപ്പോള് ദാമുവിനും കൊതിയായി.. അവര് ആ പാവം താറാവിനെ കൊന്നു.. കഷ്ടമെന്നു പറയട്ടെ... അതിന്റെ വയറ്റില് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു... മുട്ടയിടുന്ന താറാവിനെ കൊന്നാല് മുട്ട കിട്ടുമോ?
അവര് ഇളിഭ്യരായി.. കാത്തിരുന്നെങ്കില് അവര്ക്ക് താറാവിടുന്ന എല്ലാ സ്വര്ണ്ണമുട്ടയും കിട്ടുമായിരുന്നു.. കഷ്ടം.. കുറച്ചുനാള് കൊണ്ട് അവരുടെ കാശൊക്കെ തീര്ന്ന് വീണ്ടും പാവപ്പെട്ടവരായി..
സാരാംശം: അത്യാഗ്രഹം ആപത്ത്
No comments:
Post a Comment